قرآن در لغت به معنای «خواندن» است انتخاب این نام برای این کتاب بدین لحاظ است که مردم پیوسته آنرا بخوانند و نباید آنرا متروک بگذارند. و این قرآن رحمتی است از جانب خداوند بر عموم مسلمانان. قرآن استوارترین منبع برای شناختن احکام الهی است نکات پندآموز زیادی در خود نهفته دارد. پیروی کردن از دستورات آن مایه خوشبختی انسان است. از دیدگاه قرآن کریم انسان در برابر سرنوشت خود همیشه دست بسته نیست بلکه راه سعادت برای او باز است می تواند با بازگشت به راه حق و رفتارهای شایسته مسیر فرجام زندگی خود را دگرگون سازد بطوریکه در این مورد حضرت یونس (ع) را مثال می زند یعنی گرفتاری او در شکم ماهی و نجات او از داخل آن زندان توسط تسبیح گفتن او. این کتاب اعجاز انگیز است آهنگ خوش آن در انسان تاثیر عمیقی می گذارد موسیقی آن بی آنکه فهم محتوای آنرا بکنیم در روح غوغایی به وجود می آورد وزن دلنشین آن جان را مسخر خود می کند این کتاب نه شعر است و نه نثر و نه نثر مسجع. هیچ کس نمی تواند و نتوانسته است مانند آن را بیاورد. خداوند انسان را آزاد آفریده است. پس اختیار در دست خود اوست و او می تواند با این عامل مسیر درست زندگی خودش را انتخاب کند و خداوند مردم را به اکراه وادار به ایمان نمی کند بلکه می خواهد اراده آنها را آزاد بگذارد تا در میان کفر و ایمان خود برگزینند پس به همین خاطر است که می گوید هیچ اجباری در دین نیست راه درست از کژی به خوبی مشخص شده است «انا هدینا السبیل و اما شاکرا و اماکفورا» که کلمه «اما» عنصر اختیار آدمی که به خوبی بیان می کند. اگر قرآن در مورد حلال و حرام سخن گفته صرفا حکمتی در این رابطه بوده است وقتی که می گوید شراب حرام است و آیه در این رابطه نازل می شود به خاطر این است که زیان شراب به بدن بیشتر از سود آن است اگر کسی به قرآن نظر داشته باشد و از دستورات آن پیروی کند قطعا به سراغ شراب نخواهد رفت. در جایی دیگر قرآن می گوید دیده از نامحرم فرو ببند این مساله به خاطر خود انسان است زیرا نگاه به نامحرم تیری زهرآلود از جانب شیطان است. پس عمل کردن به دستورات قرآنی انسان را از این انحرافات نجات می دهد. قرآن در مورد یگانگی خداوند هم سخن می گوید و توحید ذاتی او را برای ما اثبات می کند و بیان می کند که وجود مطلق او قابل مقایسه با مخلوقات او نیست قرآن بیان می کند که تمام موجودات جهان تحت تدبیر و پرورش او قرار دارند.

روحیه شاد، عشق، امید، شور، هیجان و عواطف لطیف و احساسات پاک، استعداد و آمادگی ذهن و ... همه و همه نیروهای معنوی هستند که به همراه رشد جسمانی، انرژی لازم را به جوان می دهد که هرگونه فعالیت اجتماعی، سازندگی تلاش و کوشش برای ارایه قابلیت ها و توانایی های خویش را به منصه ظهور برساند.جوان می تواند با تکیه بر نیروهای ارزنده نهفته در وجودش به نبرد با مشکلات برخیزد و با سختی ها دست و پنجه نرم کند اما اگر از این نیروی جوانی، استعدادها و پشتوانه های معنوی که به اقتصاد دوران جوانی در جسم و جان وجود دارد به نحو صحیح استفاده نشود بی گمان فرصت از دست خواهد رفت و بهره مندی مناسب از شرایط امکان پذیر نخواهد بود. فرصت هایی که در طول زندگی هرکس به دست می آید زودگذر و ناپایدار است و چه بسا بر اثر کمترین بی توجهی بزرگترین فرصت طلایی از دست برود. این مقاله که به روش کتابخانه ای و اسنادی تهیه شده است برآنست که محسنات کتاب آسمانی قرآن کریم را برشمرد و لذا سعادت و سربلندی و رستگاری انسان ها به ویژه جوانان را در نزدیک شدن هر چه بیشتر به این کتاب آسمانی می داند.

عنوان صحیفه المومن حسن خلقهسرلوحه کتاب سعادت بشر ملکات پاک و سجایای اخلاقی اوست. درباره سعادت اظهار نظرهای فراوانی صورت گرفته است اما هیچیک از این نظرات مطلق و از همه جهات قابل استناد و استفاده نیست زیرا تعریف ها و شاخصه هایی که عموما مطرح می شود زاییده افکار، تجربیات و مطالعات متفکرین و دانشمندان و روانشناسی است که علم و تجربه آنها محدود به علوم طبیعی و مادی (و متکی به معیارهای شخصی و سلیقه ای) است.در مقاله ای که بصورت تحقیق کتابخانه ای می باشد سعی شده موضوع سعادت و خوشبختی جوان و راههای رسیدن به آن با ذات وجود انسان و جهان را آفریده و دارای علم و شناخت مطلق می باشد می توان ادعا کرد که این بررسی و استفاده از آیات استمداد از آیات نورانی قرآن کریم مورد بررسی قرار گیرد. از آنجا که انسان مخلوق خداوند تبارک و تعالی است و خالق یکتا تمامی نازل شده از سوی خدا جامع ترین و واقعی ترین مفاهیم و ارزیابی ها را در موضوع سعادت به همراه خواهد داشت.و اجرای دستورات قرآن متضمن سعادت فردی و اجتماعی، دنیوی و اخروی می باشد.

قبل از ورود به بحث قرآن و سعادت جوان این سوال را مطرح می کنیم که آیا مردان تاریخ را می سازند یا تاریخ، بوجود آورنده رجال و شخصیتهای ارزنده است.اگرچه جواب به این سوال چندان آسان نیست اما آنچه مسلم است اینکه در سازندگی تاریخ هر ملت، جوان و اندیشه جوان نقش مهم و چشمگیر داشته و خواهد داشت و هرگاه بگوییم پایه ای تاریخ یک اجتماع بر روی اندیشه و افکار جوانان آن اجتماع قرار دارد سخنی مبالغه آمیز گفته نشده است.می دانیم که نقش انسان در سازندگی تاریخ به خاطر اعضا و جوارح و دستگاه فیزیولوژیکی او نیست بلکه افکار و اندیشه و نیروی ایدئولوزیکی او می باشد، این طرز تفکر و ایدئولوژی انسانهاست که بر سینه ملت و اجتماع مدال زرین آفتخار آمیز نصب می کند و یا به دامن آن لکه ننگین انحطاط را می چسباند.